Cookiebeleid
Deze website maakt gebruik van cookies. Om meer te vernemen over het gebruik van deze cookies, klik hier. Als u verder surft, geeft u Facial Sculpture Clinic toelating om deze cookies te gebruiken. Opgelet, het blokkeren van bepaalde cookies verhindert het correct functioneren van de website.

Snurken en slaapapneu - Snurken en slaapapneu

Een persoon snurkt wanneer de bovenste luchtweg gedeeltelijk belemmerd is en turbulente vibraties van de lucht doorheen deze bovenste luchtweg vloeien. Over het algemeen is er bij het ouder worden ook voor een deel sprake van verlies van de musculaire en neurologische tonus van de bovenste luchtwegspieren. Wanneer het snurken ernstig is (=luid), kunnen er gevolgen zijn voor de algemene gezondheid en kan er een evolutie optreden naar slaapapneu. Dit is een aandoening die wordt gekenmerkt door luid snurken, gevolgd door korte onderbrekingen van de ademhaling tijdens de slaap. Vaak zijn tekenen van obstructief slaapapneu (OSA) een combinatie van de volgende factoren.
Facial Sculpture Clinic - Dr Joël Defrancq - Kaak- & aangezichtschirurgie en tandheelkundige implantaten Tijdens de slaap

  • Luid snurken.
  • Nachtzweten.
  • Hoofdpijn.

Overdag


  • Vermoeidheid overdag.
  • Indommelen tijdens het rijden.
  • Gebrek aan concentratie, constant vermoeidheidsgevoel.
  • In enkele seconden in slaap vallen tijdens de dag.
  • Hoofdpijn.
Vaak is er ook de factor overgewicht, met gewoonlijk kenmerken zoals een dubbele kin met stompe kaak-halslijn (wat constant extra gewicht betekent in liggende houding) , en een teruggetrokken onderkaak. Hoge bloeddruk wordt ook onderdeel van deze aandoening en uiteindelijk loopt de persoon in kwestie een hoger risico op hartaanvallen en herseninfarcten.

OSA (Obstructieve Slaap Apneu) is levensbedreigend en ernstig genoeg om er voldoende aandacht aan te besteden. De volgende beschrijving heeft niet tot doel u schrik aan te jagen, maar kadert dit serieus in uw eigen belang. Besef dat er altijd een behandeling bestaat (te starten met CPAP of met heelkunde).
De gevolgen van mechanische obstructie van de bovenste luchtweg
Wanneer een persoon in slaap valt, komen de spieren (ook tong-luchtweg) geleidelijk aan in relaxatietoestand. De tong valt dan diep in de keel en belemmert op mechanische wijze de luchtweg. Op dat moment is ademhalen onmogelijk: de patiënt probeert wel adem te halen, maar slaagt er niet in omdat de luchtweg geblokkeerd is. Het niet ademhalen kan 15-20-30 seconden duren en kan zelfs oplopen tot twee minuten.

Dit betekent dat de hoeveelheid zuurstof in het lichaam en bloed snel zakt. Wanneer het te veel zakt, zal de slaper uiteindelijk door het centrale zenuwstelsel gealarmeerd worden. Hij wordt gedeeltelijk wakker en verkeert dan meestal gewoon in een minder diep stadium van de slaap. De ademhaling wordt gedurende een tijdje hervat, waarna de cyclus terug herstart. Deze gedeeltelijke maar repetitieve ontwakingsgevallen tijdens de slaap voorkomen dat de slaper een kwalitatieve slaap heeft. Hij heeft geen tijd meer om het essentieel stadium van de diepe slaapcyclus (remslaap) te bereiken, aangezien hij heel de tijd (gedeeltelijk) wakker wordt, soms 50, 100, 250,… keer per nacht. De vermoeidheid die hij ondervindt overdag is daar een rechtstreeks gevolg van.
Maar dit is slechts een deel van het verhaal
Een normaal persoon heeft een bloedsaturatie van 99-100 %. Het is moeilijk, en zonder training zelfs onmogelijk, om door de adem in te houden vrijwillig de saturatie te laten zakken tot 95 %. Een saturatie van 90 % is zorgwekkend en niveaus van 80-85 % worden als gevaarlijk beschouwd door de anesthesist tijdens algemene verdoving. Voor deze slapers is het echter niet ongewoon om waarden te vertonen tussen 40 en 70 %.

Naast de vernoemde vermoeidheid vertonen deze personen ook sneller vaataandoeningen.  De situatie is zodanig ernstig, dat een persoon van bepaalde leeftijd met slaapapneu ruwweg vijf keer meer kans heeft om een hartaanval of herseninfarct te krijgen dan een persoon zonder slaapapneu. De sterftecijfers liggen negen keer hoger voor een patiënt met slaapapneu dan voor een persoon zonder slaapapneu.

Het is nogmaals niet onze bedoeling om u schrik aan te jagen. Maar we willen u de ernst doen beseffen, en u bovendien in staat stellen om dit probleem op te lossen.
Postoperatieve instructies en vaak gestelde vragen
Hoe weet ik dat ik slaapapneu heb?

U start met een slaaponderzoek in een slaaplaboratorium. Daar monitoren ze u in uw slaap, kijken ze de diepte en het patroon van uw slaap na, alsook de zuurstofsaturatie in uw bloed en observeren ze wetenschappelijk de bloeddruk.
Facial Sculpture Clinic - Dr Joël Defrancq - Kaak- & aangezichtschirurgie en tandheelkundige implantaten Wat is CPAP?

Dit is vaak het begin van uw behandeling. CPAP staat voor ‘Continuous Positive Airway Pressure’ (Continue Positieve Luchtweg Druk). Het CPAP-toestel genereert een constant lage positieve luchtdruk in een poging om de bovenste luchtweg open te houden. Het is een plastieken masker dat u over de neus en mond draagt. Wanneer het bedtijd is, wordt het rond het hoofd vastgebonden, zodat u het tijdens de slaap blijft dragen. Het is verbonden aan een machine door middel van een luchtslang. De CPAP duwt de luchtweg open, wat een normale in- en uitademing mogelijk maakt. Tot op heden wordt het CPAP-masker beschouwd als gouden standaard voor conservatieve behandeling. Het toestel is in 85 % van de gevallen effectief, en vraagt van de patiënt wel enige discipline en enkele nachtelijke aanpassingen. Net als aanvaarding van lawaai, en zowel fysische als psychologische aanpassingen. Ondanks de effectiviteit bij de meeste patiënten, toont onderzoek aan dat er slechts 46 % compliantie en therapietrouw is na de eerste drie maanden van de behandeling. En 37 % daarvan die de CPAP nog gebruikt, geeft deze volledig op kort nadien (ref. Journal of Respiratory Therapy). Daarna kan u geleidelijk uw verdere chirurgische opties overwegen en bespreken.
Facial Sculpture Clinic - Dr Joël Defrancq - Kaak- & aangezichtschirurgie en tandheelkundige implantaten Zijn er nog andere niet-chirurgische oplossingen?

Naast het CPAP-toestel zijn er een aantal dentale hulpmiddelen die allemaal gemeen hebben dat ze de positie van de onderkaak naar voren brengen. Dit plaatst de tong naar voor en helpt zo vaak snurken voorkomen, en mogelijk ook OSA.  Evaluatie en re-evaluatie in de loop van de tijd is zeker aangeraden met deze hulpmiddelen. Ze werken haast nooit 100 % zoals het hoort. De kans bestaat echter dat u uiteindelijk wel verder advies en oplossingen zal zoeken.
Zijn er andere heelkundige behandelingen?

In het verleden hebben ORL-chirurgen een uvuloplastie uitgevoerd achteraan in de mond. Het doel daarvan was om de zachte (weefsel)structuren daar te verkorten. Deze ingrepen zijn pijnlijk en genezen OSA niet zoals het hoort. Bovendien verandert er niets aan de tonus van de fijne spieren in dat gebied.
De heelkundige behandeling
Is er een langdurige behandeling? Ja, deze is heelkundig en behandelt de aandoening voor de volle 100 procent! Bovendien verbetert de heelkunde meestal de esthetiek. De resultaten ervan leiden tot een gezondere en langere levensduur. De enige heelkundige ingreep die tot heden gedocumenteerd is om OSA  te genezen (behalve een tracheostomie) is orthognathische heelkunde. Aangezien de spieren van de tongbasis en keel zich hechten aan de binnenzijde van de onderkaak, zal de ingreep de nodige vrije ruimte creëren voor een doorgankelijke luchtweg. De onderkaak dient ten minste 8 tot 10 mm naar voor gebracht te worden. Aangezien deze verplaatsing van de onderkaak ook invloed uitoefent op de beetrelatie, is het meestal noodzakelijk om de bovenkaak mee te verplaatsen. De operatie staat gekend als MMA (Maxillo Mandibular Advancement). De luchtwegen worden op permanente wijze verbreed door voorwaartse verplaatsing en lichte rotatie in tegenwijzerzin van de boven- en onderkaak als geheel. Op deze manier wordt de bovenkaak relatief minder naar voor verplaatst dan de onderkaak, wat vaak ook esthetisch positiever uitdraait. Bijgevolg worden de tongspieren naar voor getrokken waardoor de bovenste luchtweg opengaat. Deze ingreep (MMA) is de sleutel tot een definitieve oplossing van deze ernstige en levensbedreigende aandoening.

De bimaxillaire osteotomie (MMA) is de hoeksteen van de orthognatische heelkunde. Dr. Defrancq is goed geplaatst om zulke ingreep uit te voeren in het geval u een zware nek vol vet hebt, waardoor het extra gewicht naar achter doorweegt tijdens uw slaap. In dit geval kan een liposuctie van grote hulp zijn. In geval van duidelijk overgewicht wordt ook een gewichtsvermindering aangeraden, liefst voor de ingreep.